NO.946

تو مثلا غیرممکن هارا ممکن میکنی..

یا رام نشدنی هارا رام..

دل میبری بی آنکه بخواهی که اگر بخواهی دیگر وای بر عالم..

تو خوبی ، با تو میشود ترانه هارا جو دیگری معنی کرد..

باتو میشود تعبیر دیگری از عشق داشت..

باتو میشود رویا ساخت ، میشود از آینده های رنگارنگ حرف زد..

کنار تو میشود به شیطنت های زنانه ام برسم..

کنار تو میشود شراب قهوه ای از چشمانت سربکشم و به مستی

آری بگویم...

عجب که باتو دلبری کردن یادگرفتم تا برای تو..

عجب که باتو خودم هستم..خودِ خودِ خودم..

باتو دلآرام شدم..

برای تو دلآرام هستم..

مرگ و زندگی که دست ما نیست و از اول هم نبوده..

از همان اول ک آمدیم به اختیار خودمان نبوده تا همه چی و سرآخر مرگ..

نفس میکشم ، حتی اگر نباشی..

نمیخواهم خزعبلاتی را بگویم که همه میدانند که خزعبلات است و بس..

نباشی هم میشود زندگی کرد..

اما نمیخواهم ک درنبودنت نفسی برود و بیاید که نامش شود زندگی..

این نمیخواهم را هم میتوانم مرد عملش باشم..

اما گمان میدهم که نبودنی قرارنیست درکار باشد..

تا کمی آرام گیرد دل ناآرام این دلآرام..

^-^

+من ازین تکست باادبا خیلی خیلی کم و خیلی سخت مینویسم

+نویسنده آ ببخشید اگ حرف دلم نقطه ضعف نوشتاری زیاد داره