00:48

ما هیچ وقت حواسمان نیست

اینکه در آغوشمان چه داریم ، همش فکرمان جای دیگریست..

مثلا اگر آن چیز را در آغوش بگیرم چه حسی دارد

یا مثلا چکار کنم که آن یکی در آغوشم جای گیرد

هیچ آن چیزی را ک در میان بازوانمان هست را با تمام وجود حس نکردیم..

لذت های باارزش ، سخت است ، تلاش میخواد ، صبر میخواهد..

اینکه کم آوردیم دیگر مسئولیتش با خودمان است

میتوان لذت دیگری را آسان تر بدست آورد

و آسان تر در آغوش گرفت..

ولی شاید دیگر هیچ وقت نشود ، برای بار دوم برای در آغوش گرفتن یک چیز تلاش کرد..

تلاش بیهوده نکنید..

برای آغوش های آسان تلاش نکنید..

دنبال اهلتان بگردین..

همانکه بلد باشد..

همانکه حرفی برای گفتن بااو داشته باشید..

همانکه یکهو آمد..

نگذارید همانطور ناگهانی هم برود..